لیوسورها نوعی از دایناسورهای گوشت خوار دریایی با 15متر طول و 45 تن وزن بوده‌اند که 150 میلیون سال پیش در آبهای اقیانوسها زندگی می کرده‌اند.

دیرینه شناسان بقایای فسیل شده گونه‌ای غول پیکر از نوعی دایناسور دریایی موسوم به " لیوسور " را در آبهای اقیانوس منجمد شمالی کشف کردند.
لیوسورها نوعی از دایناسورهای گوشت خوار دریایی با 15متر طول و 45 تن وزن بوده‌اند که 150 میلیون سال پیش در آبهای اقیانوسها زندگی می کرده‌اند.
این جانور که شبیه شیرهای دریایی ولی در اندازه‌ای بسیار بزرگتر از این نوع جانداران بوده‌اند چهار باله برای شنا و سری شبیه به کروکودیل داشتند.
آرواره پلیوسورها، چهار برابر قدرتمندتر از آرواره "تیرانازوروس ها" یعنی خطرناک ترین گونه از دایناسورها در خشکی بوده و اندازه هر کدام از دندان‌های این جانور دریایی نزدیک به 30 سانتی متر می رسیده است.
مسئولین موزه تاریخ طبیعی اسلوی نروژ که فسیل های کشف شده این جانور را در معرض تماشای عموم قرار داده، اعلام کرده است آناتومی، فیزیولوژی و شیوه های شکار در پلیوسورها، این جانوران را به خوفناک‌ترین جانداران دریاها در روزگار کهن تبدل کرده است.
محققان می گویند، ماهها وقت و مقادیر زیادی چسب برای اتصال قطعات کشف شده استخوان های این حیوان که بر اثر یخبندان آب اقیانوس منجمد شمالی و نیز گذر زمان به قطعات کوچک تبدیل شده‌اند، نیاز است.

گروهي از ديرينه شناسان انگليسي با بررسي فسيلهاي گونه اي دايناسور پرنده شبيه به اژدها كشف كردند كه اين جانوران ترجيح مي دادند به جاي پرواز روي زمين راه بروند.
«پتروسائور»Pterosaur گونه دايناسور پرنده بوده كه بين 230 تا 65 ميليون سال قبل، از اواخر دوره ترياسه تا پايان دوره كرتاسه مي زيسته است.
تاكنون دانشمندان تصور مي كردند كه «پتروسائورها» زندگي تقريبا شبيه به زندگي پرندگان دريايي امروزي به خصوص پليكانها داشته اند اما اكنون ديرينه شناسان دانشگاه «پورت ماوث» كه نتايج تحقيقات خود را در مجله ONE PLoS منتشر كرده اند نشان دادند كه اين جانوران ماقبل تاريخ ترجيح مي داده اند روي زمين راه بروند و دايناسورهاي كوچكتر را شكار كنند.
اين دانشمندان با بررسي آناتومي بقاياي فسيلي گروه خاصي از «پتروسائورها»Pterosaur با عنوان «اژدركيدز» كه طول بالهاي آنها به 10 متر مي رسيده است و اصطلاح موجودات افسانه اي «اژدها» از اسم آنها گرفته شده است نشان دادند كه اين سوسمارهاي قديمي بيشتر از آنكه با زندگي در پرواز سازگار باشند با زندگي روي زمين سازگاري داشته اند.
اين دانشمندان با در نظر گرفتن طول پاهاي آنها و جمجمه اي و منقاري كه طول آن به دو متر مي رسيده است كشف كردند كه اين حيوانات ترجيح مي داده اند با سرعت حيوانات كوچكتري را كه روي خاك راه مي رفته اند شكار كنند.
براساس گزارش روزنامه گاردين، اين دانشمندان در اين باره گفتند: اژدركيدزها نخستين بار در دهه 70 مورد مطالعه قرار گرفتند اما سبك زندگي آنها همچنان مورد مباحثه است.

پژوهشگران می گويند اين پندار عمومی که اجداد دوردست انسان شکارچيان سرسختی بودند که هر چه در سر راهشان بود فتح و تسخير می کردند غلط است.

محققان اين هفته در گردهمایی انجمن آمریکایی پیشبرد علوم اعلام کردند که انسان های اولیه خود طعمه شکارچیان قویتری بوده اند.

پوستر اصلی کلیک کنید

گروهی از دانشمندان برای دو سال به طور محرمانه در حال انجام تحقیقات و بررسی هایی بودند که نتیجه آن دیروز دنیا را شگفت زده کرد. مدت زمان زیادی است که محققان و دانشمندان به دنبال یافتن این موجود در جستجو بوده اند و آن را در چرخه تکامل، حلقه مفقوده بین انسان و میمون می دانسته اند و حتی به افتخار چارلز داروین آن را Darwinius masillae نامیده بودند.
این موجود ظاهری مانند لمور دارد، اما انگشتان آن بسیار شبیه انگشتان انسان هستند و در عوض ناخن هایی مانند پنجه جانوران دارد. دانشمندان این فسیل را جام مقدس تکامل انسانی نامیده اند. آنها می گویند پاهای عقبی این جانور گربه-جثه شاهدی برای تایید تغییرات تکاملی نخستین یان است که به آنها اجازه داده بر روی دو پا بایستند و این کشف سرانجام می تواند تئوری تکامل داروین را ثابت نماید.

اهمیت این موضوع چنان زیاد است که امروز حتی گوگل لوگوی خود را به این مناسب تغییر داد و عبارت Missing Link found! در صدر اخبار علمی قرار گرفته است.
 

کوچکترین دایناسور میتوانسته با سرعتی معادل 64 کیلومتر بر ساعت بدود و حتی سرعت تیرانوزرروس رکس (Tyrannosaurus rex) عظیم الجثه و سنگین هم تا حدی بوده که بتواند به سادگی بسیاری از ستارگان سریع ورزش عصر حاضر را پشت سر بگذارد.

برای انجام تحقیق خود، با استفاده از مدلهای کامپیوتری موفق شدند بالاترین سرعت پنج دایناسور گوشتخوار را محاسبه کردند. این مدل کامپیوتری میتواند چگونگی مقابله جانوران با تغییرات آب و هوایی و انهدام را نیز نشان دهد.

دایناسورهای اولیه احتمالاً گوشتخوار بوده اند، حیوانات دو پایی که کمتر از دو متر طول و در حدود 10 کیلوگرم وزن داشته اند. از این موجودات ابتدایی کوچک هزاران نوع دایناسور مختلف ایجاد شده اند. آنها بزرگترین گروه جانوران خاکی و عظیم الجثه ترین حیوانات دوپای شناخته شده بر روی کره زمین اند.

پتروسور (به انگلیسی: Pterosaurs) بال‌انگشتی، یا دایناسور بال‌دار گوشتخواری مربوط به دورهٔ تریاسیک تا آخر دورهٔ کِرِتاسه می‌باشد. این جانور بین ۲۲۰ تا ۶۵/۵ میلیون سال پیش می‌زیسته‌اند.

واژهٔ پتروسور از کلمهٔ یونانی  به معنی مارمولک بال‌دار گرفته شده‌است. این جانوران به بال‌انگشتی‌ها (پتروداکتیل‌ها) نیز معروفند برگرفته از واژهٔ یونانی  به معنی بال‌انگشتی.)

دایناسورها بین ۶۵ تا ۲۳۰ میلیون سال پیش بر روی زمین زندگی می‌‌کردند.
دایناسورها برخلاف دیگر خزندگان، مانند مارمولکها، پاهای بلند و کشیده‌ای داشتند که آنها را قادرمی ساخت بدن خود را از سطح زمین بالا نگه‌دارند.
 آنها به سهولت بر روی زمین حرکت می‌‌کردند و برخی نبز به خوبی می‌‌دویدند. دایناسورها گونه‌های متنوعی از قبیل، گیاه خواران غول پیکر به طول 27 متر و گوشتخواران سریع السیرکه بعضاً کوتاه تر از 5/1 متر  بودند را شامل می‌‌شدند.
برخی از دایناسورهای گیاه خوار، دارای دندانهایی برای جویدن و خرد کردن غذا به قطعات کوچک جهت بلعیدن و هضم کردن بودند.

دانشمندان آلماني براي اولين بار در جهان يك توالي مهم را در ژنوم ماموت بازسازي كردند تا ثابت كنند فيل‌هاي آسيايي نزديكترين خويشاوند امروزي ماموتها هستند. به گزارش خبرگزاري فرانسه از پاريس، محققان با كمك يك شيوه جديد از ‪ ۲۰۰‬ميلي گرم استخوان كشف شده از گورستان ماموتها در پرمافراست سيبري دي ان آ تهيه كردند. در اين شيوه كه واكنش زنجيره‌اي مركب پليمراز نام دارد ‪ ۴۶‬قطعه توالي ژنوم تكثير و جابجا شد تا تصويري از دي ان آ ميتوكندري ماموتها ارايه شود. ميتوكندري قسمت داخلي يك سلول است كه انرژي آن را تامين مي‌كند