مثانه و عملکرد آن در بدن انسان
مثانه BLADDER: عبارت از کیسه کوچکی است که در ناحیه تحتانی شکم قرار گرفته و ادرار ترشح شده از کلیه ها در آن جمع می شود.
این کیسه قابل ارتجاع است و رفته رفته پر از ادرار می گردد که به آن کیسه ادراری نیز می گویند.
مثانه کیسه ای است با دیواره ماهیچه ای و بافت پیوندی ارتجاع پذیر، مثانه انسان حداکثر تا یک لیتر ادرار را می تواند در خود نگه دارد ولی معمولا هنگامی که حجم ادرار در مثانه به دو CC400 رسید اتساع مثانه به حدی می رسد که موجب تحریک گیرنده های کششی ویژه ای که در دیواره مثانه وجود دارد می گردد. افزایش این تحریک موجب انقباض دیواره مثانه و باز شدن خودکار ماهیچه حلقوی صافی می شود که مدخل مجرای خروج ادرار را تحت کنترل دارند. اعصاب سمپاتیک معمولا فعال است و ماهیچه حلقوی و غیر ارادی است. هنگام تخلیه ادرار، عصب سمپاتیک که به ماهیچه های مثانه نفوذ می کند، معمولا غیر فعال است. هنگام تخلیه ادرار، عصب سمپاتیک غیر فعال شده و عصب پاراسمپاتیک فعال می شود. در نتیجه به ترتیب مدخل مجرای خروج ادرار باز شده و مثانه منقبض می شود ولی خروج ادرار صورت نمی گیرد مگر این که ماهیچه های حلقوی مخطط ارادی که در مدخل مجرای خروج ادرار پس از ماهیچه حلقوی صاف غیر ارادی وجود دارد نیز باز باشد. مراکز تنظیم کنترل غیر ارادی و خودکار اعصاب مثانه در نخاع در ناحیه کمر وجود دارد و مراکز عصبی ارادی مربوط در مغز بزرگ سالانی که نخاع شان قطع شده باشد کنترل ارادی تخلیه ادرار را از دست می دهند