جکوی سنگی ایرانی

نام علمی : pristurus rupestris

مشخصات: سپر پوزه سوراخ بینی را در بر می گیرد؛ اندامهای حرکتی عقبی تا سوراخ گوش می رسند؛ ۱۶ تا ۲۴ تیغه زیر چهارمین انگشت؛ دم نرها به شدن فشرده، با تاجی ضعیف یا ردیفی از فلسهای بزرگ شده (فقط در نرها) که هرگز تا پشت بدن امتداد نمی یابند.

رنگ آمیزی: پشت زیتونی خاکستری؛ دارای نوار طولی میانی پشتی یا بدون این نوار؛ پشت و پهلوها با نقاط خرمایی مایل به قرمز که در ردیفهای طولی مرتب شده اند؛ نقاط پشتی بزرگتر از نقاط پهلویی، و با حاشیه عقبی سفید، اثر تیره ای از سوراخ بینی شروع و از چشم گذشته و تا ناحیه گوش امتداد دارد؛ کناره های سر، گردن، چانه و گلو با نقاط سیاه؛ دم با نوارهای خاکستری یا قهوه ای.

اندازه: نوک پوزه تا نخرج ۳۲ میلیمتر دم ۵۳ میلیمتر.

زیستگاه: نواحی بیابانی و ساحلی خشک، در صخره های آهکی یا ماسه سنگی، خانه ها ، بناهای قدیمی، باغها، نخلستان ها و زمین های کشاورزی.

عادات و رفتار: در روز یا شب فعالیت می کنند؛ روزها در شکاف ها و مکانهای سایه دار دیده می شوند؛ زیر سنگها، برگها و شکاف دیوارها و درختان مخفی می گردند. اغلب می توان آنها را روی درختها، نخلها، دیوارها، سطوح سنگها و یا روی زمین در حال فعالیت دید. از حشراتی نظیر قاب بالها، راست بالان، دوبالان، زنبورها و غیره تغذیه می کنند.

پراکندگی جهانی: ایران، پاکستان، عربستان، عمان، سومالی، اتیوپی و اردن.

ملاحظات: محل نمونه تیپیک در عمان می باشد.

دکتر مهرداد حلوائی متخصص فیزیولوژی جانوری و کنترل آفات