چشم انسان قادر است کمتر از يک تريلينيوم درصد از امواج الکترومغناطيسي را که آن را نور مرئي مي ناميم ببيند.اما همين منبع کوچک اطلاعات  عظيم وگسترده اي از جهان به او مي دهد.ما مي توانيم فوتونهاي نور مرئي را به هفت رنگ قرمز،نارنجي،زرد،سبز،نيلي و بنفش تفکيک کنيم و با ترکيب اين رنگها بقيه رنگهاي جهان دور و برمان را که تعدادشان بسيار زياد است به وجود مي آيند.ولي خورشيد در واقع در تمامي طول موجها فوتون منتشر مي کند.حال چه مي شد اگر چشم انسان قادر به ديدن بقيه طول موجهاي طيف الکترومغناطيس بود؟


پرتوهاي گاما، پرتوهاي ايکس و قسمت زيادي از پرتوهاي ماوراي بنفش (اين سه دسته طول موج کوتاهي دارند)نمي توانند از جو زمين بگذرند. بنابراين اگر چشم انسان فقط قادر به درک اين طول موجها بود، جهان ما بسيار تاريک مي شد.در عوض امواج راديويي که داراي طول موج بلندي هستند به راحتي از جو زمين مي گذرند اما براي ديدن جزئيات امواج راديويي مثل جزئياتي که ما هم اکنون در طول موج نور مرئي ميبينيم چشمان ما نياز به قطري حدود 10000برابر قطر فعلي داشتند. (يعني به اندازه ي يک زمين بيس بال)
اما پرتوهاي مادون قرمز چطور؟اگر تمام طول موجهاي پرتوهاي مادون قرمز قادر به گذر ازجو نباشند امواج مادون قرمز طول موج کوتاه (که نزديکتر به طول موج مرئي هستند) به راحتي در هوا عبور مي کنند.
تصوير گرمايي براي ديدن فوتونهاي مادون قرمز چشم انسان مي بايست حدود 4 تا 5 برابربزرگتر از مقدار فعلي باشد