رتیل عنكبوت چاق و پشمالویی است كه نسبت به سایر عنكبوت‌ها، ترس بیشتری در مردم ایجاد كرده است. رتیل به رنگ‌های مختلف زرد، زرد پررنگ، قهوه‌ای كمرنگ و خرمالویی تند مایل به سیاه وجود دارد و پشم‌های آن، گاهی خیلی كوتاه‌ و گاهی كمی بلند می‌باشد. گزش این حشره، بر عكس آن چه مردم فكر می‌كنند به اندازه عنكبوت بیوه سیاه خطرناك نیست؛ حتی در بعضی از نقاط جهان برخی از افراد، رتیل را به شكل یك حیوان دست‌آموز نگهداری می‌كنند. البته نباید تمام رتیل‌ها را بی‌خطر دانست. آن چه مسلم است این است كه بعد از هر گزشی به وسیله هر عنكبوت یا رتیلی، باید بیمار ر ابه پزشك برسانید. قبل از آن بیمار را به پشت خوابانیده، رویش یك پتو بیندازید و قسمت گزیده شده را پایین‌تر از سطح قلب قرار دهید و محل گزیدگی را با آب و صابون بشویید. گاهی گزش عنكبوت یا رتیل باعث ایجاد حالت آلرژی و حساسیت می‌شود؛ در این حال باید محل گزیدگی را با محلول یا پمادهای ضد حساسیت آغشته كرد و برای تسكین درد، به بیمار، قرص استامینوفن خوراند. دادن قرص آسپیرین به بیماری كه دچار گزیدگی عنكبوت بیوه سیاه یا رتیل شده است، به صلاح نیست؛ چرا كه آسپرین باعث تشدید علائم گزیدگی می‌شود. بهتر است در بالای محل گزیدگی، یك باند لاستیكی ببندید تا جریان خون كندتر شود. در محل گزیدگی، باید یك كیسه‌ی یخ قرار داد كه به تسكین درد و كندتر كردن گردش خون كمك كند. اگراحیاناً بیمار دچار اشكال تنفسی شد، باید بلافاصله به او تنفسی مصنوعی داد و بالاخره همانطور كه گفته شد در مواقعی كه این علائم به مدت زیادی ادامه پیدا كند، حتماً باید بیمار به پزشك رسانیده شود.
نوشته رابایادآوری یک ضرب المثل قدیمی به پایان می برم :

رتیل پس از آنکه نیش می زند به گورستان می رود ودر آنجا به انتظار قربانیش می نشیند