اره ماهی

اره ماهي دندان بزرگ، گونه اي ماهي است كه اغلب شنيدن اسم آن ترس به اندام ماهيگيران مي انداخت، ولي امرزوه قضيه كاملا برعكس شده، به طوري كه اين ماهي با آن قيافه عجيبش بايد از انسان ها و دستكاري هاي آنها در طبيعت دوري كند تا شايد بتواند چند سالي ديگر نيز حفظ بقاكند.
اين ماهي با جثه اي درشت، جزو گونه هاي ليست قرمز، يا ليست حيوانات در حال انقراض IUCN است.
اين جانور كه پوزه اي دندانه دار از ناحيه سرش به شكل يك اره خارج شده است، ابتدا در سال 1991 جزو جانوران در معرض خطر قرار گرفت، ولي در سال 97 دوباره تعداد آنها زياد شد و بعد از سال 1999 تا به امروز زيست شناسان در مورد بقاي آن كاملا شك دارند.
او از اره پر از دندانه خود(!) براي گيرانداختن و ضربه زدن به شكار خود استفاده مي كند. گونه ديگري نيز از اره ماهيان به نام اره  ماهي دندان كوچك وجود دارد كه در معرض خطر نيست و از طريق نداشتن قسمت پاييني باله دمي از اين گونه شناسايي مي شود.
اين ماهي بزرگ، روي اره جلو صورت خود گاهي بيش از 20 جفت دندان دارد. طول اره ماهي بزرگ به 610 سانتيمتر و وزنش به بيش از 500 كيلوگرم مي رسد. آنها عمري طولاني در حدود 30 سال دارند كه در اين مدت به آرامي رشد مي كنند و خيلي دير به بلوغ و جفت يابي مي رسند.
بدتر از همه اينكه آنها تعدادكمي در هر نوبت زادوولد مي كنند و اين همان نقطه اي است كه باعث شده در كنار مزاحمت هاي بشر و آلودگي هاي محيطي، نسل اين ماهي رو به انقراض رود. آنها در آبهاي ساحلي زندگي  كرده و از ماهيان ديگر تغذيه مي كنند.
علاقه شديد اين ماهيان، بخصوص جوانترها به آبهاي گرم، آنها را به نواحي تگزاس و گاهي فلوريدا در آمريكا مي كشاند و درست در اين منطقه به دلايل اقتصادي آنها را شكار مي كنند.
اين ماهي ها بيشتر به دليل گير افتادن در تورهاي ماهيگيري يا شبكه هاي توري مانند صنعتي كه در دريا كار گذاشته شده از بين مي روند.
به هر حال با ورود انسان به نواحي زندگي اين ماهي و بسياري از موجودات ديگر، نسل آنها بشدت در خطر است.
جمعيت هاي اين ماهي به سرعت در حال كم شدن است و به دليل اينكه بزرگترها بيشتر در معرض خطر هستند ديگر تولدي وجود ندارد تا نسل هاي بعدي جايگزين قربانيان بشر شوند!
خطر انقراض گونه هاي جانوري سبب شده است تا طرفداران محيط زيست از مسئولان دولتي و محلي انتظار برنامه ريزي هاي خرد و كلان براي بهبود شرايط جانوران باشند .